یادی از 25 بهمن و تفاوتش با بقیه روزها…

25 بهمن ماه، پاسخی بود به درخواستها و اعتراضات رو به فزونی مردم به «محصورین» برای فراخوانی تظاهرات خیابانی.

اگرچه رجاله های نظام برای جا زدن «نه دی» به عنوان نقطه پایانی «فتنه» تقلای شدیدی دارند، اما همین مسئله حصر مانع فراموشی 25 بهمن 89 می شود: یعنی یکسال و یکماه بعد از «گه دی» و رجزخوانی مبنی بر کفن و دفن آبرو و اعتبار رهبران جنبش سبز.

بعد از عاشورای 88 – روزی که نظام تهران را بر لبه پرتگاه دید- نظام دست به بازداشت موسوی و کروبی نزد.در گرماگرم انقلابهای عربی و سقوط مبارک و بن علی دعوت مردم به شورش یعنی پذیرفتن ریسک بالا گرفتن کار و سقوط حکومت. موسوی و کروبی نشان دادند نظامی را که بیش از سه دهه از عمرشان را به پایش گذاشتند برای مردم به مسلخ ببرند.

محمد مختاری دستبند سبزش را به دستگیره در آویخت و راهی خیابان شد. علیرغم بسیج گسترده و بی سابقه رجاله ها برای کنترل بی سر و صدای تظاهرات، جمعیت عظیمی آمدند، به طوری که برای خود مردم حیرت آور بود. القصه، مردم به میدان آزادی (التحریر) نرسیدند، جنازه صانع ژاله دزدیده و بعدا طی مراسم تهوع آوری به نفع نظام مصادره شد. اما رجاله ها هم باور نکردند که او بسیجی باشد.

از روز بعد فرایندی که به حصر ختم شد سرعت گرفت و کله گنده ها و چماقداران کت وشلوارپوش نظام برای توجیه کار به صف شدند. تلویزیون جمهوری اسلامی به نوبت با آنها می صحبت کرد. در اقدامی بی سابقه گله ای از چارپایان مجلس اسلامی دست به راهپیمایی زدند و نعره مرگ بر موسوی سر دادند.

نکته تازه اینکه اکبر رفسنجانی و ایضا حسن آقای روحانی هم به صحنه آمدند در مقابل تظاهرات مردم موضع گرفتند. چند روز بعد دم رفسنجانی را گرفته، از جایگاه ریاست مجلس خبرگان بیرون انداختند.

رجاله ها برای بار چندم به خانه کروبی حمله ور شدند و سرانجام با نصب درب آهنین بر سر کوچه اختر خامنه ای نفس راحتی کشید.

بعد از سه سال که به وقایع حول و حوش 25 بهمن ماه نگاه می کنیم قضیه خیلی واضح تر خودنمایی می کند: حتا عاشورای 88 هم منجر به اتفاقات و موضع گیری هایی که در بالا مرور کردیم نشد.

منتقدان چند آتشه این دو باید مقاومت را کنار گذاشته، باور کنند که اینها با تمام قوا به نظام و دستاورد 30 ساله اش پشت پا زدند، قبول کنند که اینها چشم بر جناح بندی ها و منازعات درون حکومت بستند، وقعی به اینکه رئیس جمهور کیست نگذاشتند و خارج از بازی های سیاسی کنار مردم ایستادند.

حکومت هم یکپارچه در مقابل مردم و این دو ایستاد، از رفسنجانی گرفته تا خود آقا!

 

 

راستی، شد سه سال!

مبارکشان باشد 🙂

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: